
Bugün çocuk haklarını konuşuyoruz ama bir hakikati de görmezden gelemeyiz:
Çocuk işçiliği, yoksulluğun, güvencesizliğin ve sömürünün doğal sonucu değildir; üretim ilişkilerinin yarattığı bir adaletsizliktir.
Bugün hâlâ:
🔸 Tarımda,
🔸 Tekstilde,
🔸 İnşaat çevresinde,
🔸 Küçük atölyelerde
binlerce çocuk ucuz işgücü olarak görülüyor.
Oysa bir çocuğun yeri üretim hattı değil, sınıftır.
Bir çocuğun görevi çalışmak değil, büyümek; öğrenmek, oynamak, hayal kurmaktır.
Bugün bir kez daha hatırlayalım:
Emek sömürüsünün en ağır biçimi, çocuk emeğinin sömürüsüdür.
Her çocuk için:
📌 Eğitim
📌 Güvenli bir yaşam
📌 Oyun ve hayal hakkı
Vazgeçilmezdir.
Çocuk işçiliğini bitirmek bizim sorumluluğumuz.
Bugün değilse ne zaman?
Haklarıyla birlikte eşitlik içinde yaşamak çocukların hakkı.




